ماه من غصه چرا؟

آسمان را بنگر که هنوز بعد صدها شب و روز/ مثل آن روز نخست/ گرم و آبی و پر از مهر به ما میدرخشد/ یا زمینی را که دلش از سردی شب های خزان/ نه شکست و نه گرفت/ بلکه از عاطفه لبریز شد و نفسی از سر امید کشید/ و در آغاز بهار دشتی از یاس سپید/ زیر پاهامان ریخت/ تا بگوید که هنوز پر امنیت احساس خداست

ماه من غصه چرا؟

تو مرا داری و من هر شبو روز آرزویم خوشبختی توست/ ماه من دل به غم دادن و از یاس سخن ها گفتن/ کار آن هایی نیست که خدا را دارند

ماه من

غم و اندوه اگر هم روزی مثل باران بارید/ یا دل شیشه ایت از لب پنجره عشق زمین خورد و شکست/ با نگاهت به خدا چتر شادی وا کن/ و بگو با دل خود که خدا هست خدا هست/ او همانی است که در تارترین لحظه شب راه نورانی امید نشانم میداد/ او همانی است که هر لحظه دلش میخواهد همه زندگی ام غرق شادی باشد

ماه من

غصه اگر هست بگو تا باشد/ معنی خوشبختی/ بودن اندوه است/ این همه غصه و غم این همه شادی و شور/ چه بخواهی و چه نه میوه یک باغند/ همه را با هم و با عشق بچین/ ولی از یاد مبر/ پشت هر کوه بلند سبزه زاری است پر از یاد خدا/ و در آن باز کسی میخواند/ که خدا هست خدا هست

و چرا غصه؟؟ چرا؟؟